บทที่ 63 บทที่63 เรียกสติ

บทที่63

เรียกสติ

ฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงร้องไห้ของพี่ตะวันดังอยู่ข้างหู ดวงตาที่หนักอื้อค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาจนพี่ตะวันรีบเรียกสติฉันและเช็กม่านตา แค่เห็นหน้าเขาฉันก็ร้องไห้สะอื้นทันที

“ที่รักไม่ต้องกลัวนะ”

“ลูก....”

“อาจารย์หมอกำลังช่วยอยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”

ฉันหลับตาลงอีกครั้งจนรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ